Δεκεμβρίου 18, 2007 στο 6:16 μμ (Τα άρθρα της Έφης)
Η επόμενη μέρα με βρίσκει αρκετά κουρασμένη αλλά πολύ γεμάτη από τη χθεσινή συναυλία.
Τη συναυλία για τους Γιατρούς του κόσμου. Θα θελα να σας ανέβαζα ένα κομμάτι αλλά η κάμερα μου δεν θέλει σήμερα να συνεργαστεί… που θα πάει θα την πείσω αύριο.
Έτσι όπως το έζησα εγώ τουλάχιστον από τη σκηνή, ήταν μια υπέροχη βραδιά, με τα παιδιά-τους μουσικούς-να είναι εξαιρετικοί, το κοινό πολύ πολύ ζεστό και τους Γιατρούς πολύ ικανοποιημένους, αφού το Αμφιθέατρο της Νομαρχίας Καβάλας σχεδόν γέμισε οπότε και ο στόχος, η ενίσχυση των προγραμμάτων εσωτερικού, επιτεύχθηκε.
Ακολούθησε μπουφές και οινογνωσία (με τα καταπληκτικά κρασιά Καραμπερίδη) με τη συμμετοχή όλου του κόσμου, μεταξύ των οποίων κι εγώ, και “πηγαδάκια” με κουβεντούλα και σχόλια για τη βραδιά.
Όλα καλά λοιπόν… χαλαρώσαμε και είμαστε έτοιμοι για τα επόμενα. Καλώς να έρθουν… 
Ο Μανώλης κι εγώ μερικά λεπτά πριν ανοίξει η αυλαία…
4 σχόλια
Δεκεμβρίου 16, 2007 στο 10:10 μμ (Τα άρθρα της Έφης)
Σε αναμονή της αυριανής μας εμφάνισης και παίρνω το θάρρος να εκφράσω εδώ το ψιλοάγχος που με έχει καταβάλει, το οποίο, παρεπιπτόντως, είναι άκρως απαραίτητο και δημιουργικό!
Όταν λοιπόν είσαι ένας καλλιτέχνης “στην αρχή του”, έχεις να νοιάζεσαι από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο… Η αφισοκόληση έγινε; (ευτυχώς που υπάρχει και η Φωτεινούλα!), τα flyers μοιράστηκαν; οι φωτογραφίες που θα παίζουν background μπήκαν στη σωστή σειρά (ή θα τραγουδάω τη Μπουρνοβαλιά και πίσω θα τρέχει η κατατρεγμένη μάνα;;) Το σκηνικό θα προλάβει να στηθεί σωστά; ο ήχος; (εδώ εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στον Μανώλη και τον Κοσμά). Το στυλιστικό μέρος;(Ρούχα, μαλλιά κ.λ.π. κ.λ.π.)
Συν όλοις τοις άλλοις μας προβληματίζει και η κακοκαιρία και το σημαντικότερο;(για μένα!). Την προηγούμενη Παρασκευή συνειδητοποίησα πως η γιορτή στο σχολείο του μικρούλη μου Ιωάννη, συμπίπτει με την ημέρα της συναυλίας μας, (ευτυχώς υπάρχει μια χρονική απόκλιση μιάμισι ώρας αλλά και πάλι…). Ουφ… Ξέρετε τι είναι να χάνεις το ντεμπούτο του Ιωάννη στο θεατρικό σανίδι; Και έχουμε και το πρωταγωνιστικό ρόλο του Αγίου Βασίλη! Δεν υπάρχει περίπτωση να το χάσω…!
Πήρα λοιπόν μια απόφαση! Κατ’αρχήν να χαλαρώσω, και κατά δεύτερον να τα απολαύσω στο μέγιστο όλα αυτά που θα κάνω αύριο χωρίς να νοιάζομαι και να αγχώνομαι για το τι έχω να κάνω μετά από μία ώρα. (Αντώνη σ’ευχαριστώ για τη συμβουλή!).
Και πήρα και μια άλλη απόφαση: όταν θα γίνω κάποτε κι εγώ διάσημη, -σε μια άλλη ζωή ίσως-, θα προσλάβω δεκαπέντε για όλες τις παραπάνω δουλειές (μήπως βάζω λίγους;) ……….. Άντε Έφη το παράκανες, ώρα για ύπνο!!!
Γράψτε ένα σχόλιο
